نقاشی چیست؟ کد ۰۱۲
نقاشی چیست؟ کد ۰۱۲
نقاشی به هر شکل و سبکی خلق شود زیر مجموعه تصویر است اهمیت تصویر به سطح دو بعدی و قابل لمس بودن آن نیست اعتبار آن به چیزی است که نمایش می دهد
هر تصویر عبارت از علامت هایی است که با امواج نوری به چشم می رسد و درکی را ایجاد می کند دیدن تصویر و شرکت در فرایند نگاه کردن عملی خلاقانه است بیننده برداشتهای حسی خود را به صورت واحد سازمان می دهد تصویر تجسمی تمام خصوصیات یک ارگانیزم را زنده دارد تجربه هر تصویر حاصل یک رشته کنش و واکنش میان نیروهای مادی بیرونی و نیروهای درونی بیننده است.
نیروهای درونی با توجه به ویژگی های خود نیروهای بیرونی را تغییر می دهد و شکل و نظم جدید می بخشد میدان دید تصویر به لبه های آن محدود می شود چهار لبه تصویر در مجموع جهات اصلی فضا را بازسازی می کند.
ارزیابی فضایی موقعیت راستا و فاصله هر عنصر در تصویر با لبه آن بستگی پیدا می کند هرچند در تصویر دو بعد عمود و افق وجود دارد اما در ترکیب روابط فضایی تصویر، عقب و جلو یا ژرفا نیز خلق شده و بیننده صورت سطح گسترده ای را در محدوده تصویر بازسازی می نماید.
چه اطلاعاتی در نقاشی کودکان نهفته است؟
در هر نقاشی دو نوع اطلاعات ذخیره سازی می شودشامل: اطلاعات ظاهری یا ساختاری و اطلاعات محتوایی یا بیان گرایانه
اطلاعات ساختاری: آنچه در نقاشی قابل رویت است اطلاعات ساختاری می باشد نقاشی ممکن است به ساختار یک شی بپردازد مانند وقتی کودک جسمی را به صورت واقع گرا ترسیم می کند اما گاه کودک به روابط فضایی بین اجسام مختلف نیز می پردازد.
ساختار یک جسم: کودکان تا پنج سالگی اغلب در نقاشی خود از شیوه نمادین یا طرح واره استفاده می کنند اشاره مختصر به موضوع از ویژگی های این شیوه می باشد. ترسیم آدمکهای چوب کبریتی یا درختهای ساده شده و خانه های خط خطی یا طرح واره به همین روش ترسیم می شود.
کودکان بزرگتر سعی می کنند نکات برجسته یک شیء را در نقاشی خود نشان دهند نقاشی اغلب کودکان پنج سال به بالا دید کلی را نشان می دهد، این دید شامل ارائه انسان و خانه از نمای مقابل اتومبیل و حیوانات مثل اسب ماهی پرنده از نمای جانبی می باشد.
کودکان کوچکتر اغلب به این دید کلی وفادار هستند.
در آزمایشی از کودکان خواسته شد فنجانی را ترسیم کنند که در برابر آنها قرار داشت، فنجان به گونه ای قرار گرفته بود که دسته آن پنهان شده بود ولی گل روی آن قابل مشاهده بود. کودکان پنج تا هفت ساله دسته پنهان را اضافه کردند و از ترسیم گل خودداری نمودند، در حالی که کودکان هشت تا نه ساله واقع گرایی بیشتری از خود نشان دادند گل را ترسیم کردند و دسته را حذف نمودند.
این آزمایش نشان داد کودکان کوچکتر اجزای مهم ساختار یک جسم را حتی اگر نبینند در نقاشی خود نشان می دهند، در حالی که کودکان بزرگتر، به نقاشی اجزای قابل رویت اکتفا می نمایند.
تناسبات در نقاشی کودکان
کودکان کوچکتر اغلب تناسبات را دقیق رعایت نمی کنند بلکه اندازه، بازتابی از اهمیت موضوع می باشد. جالب این که در نقاشی از انسان، دست ها را به بزرگترین بخش بدن، سر یا گردن یا تنه، هر کدام بزرگتر باشد وصل می کنند.
در مورد اندازه اشیا کودکان با توجه به میزان علاقه یا اهمیت جسم یا شخص و بدون توجه به اندازه واقعی، موضوع را نقاشی می کنند. از سن هشت سال به بعد تناسبات داخلی یک شکل و نسبت تناسبات اشکال هر چه بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.
هم زمانی یا شفاف نمایی
کودکان گاهی برای نمایش بخش های مهم پنهان شده از شفاف نمایی استفاده می کنند. مانند نقاشی جنین در شکم مادر یا چراغ های روشن پشت دیوار خانه. البته کودکان ممکن است از سر ناتوانی نیز به شفاف نمایی رو کنند. مانند بخشی از بدن که پشت جسمی قرار گرفته و دیدن آن امکان ندارد. در اینجا کودک آن بخش را هم زمان با جسم نشان می دهد.
ترسیم مکعب
برای درک این که کودکان به چه میزان از نگاه ذهنی فاصله گرفته اند و توانایی ترسیم واقعی اجسام را پیدا کردند آزمایش نقاشی از مکعب را توصیه می کنیم. ترسیم درست مکعب نیاز به آگاهی از شیوه های ژرفانمایی یا پرسپکتیو را دارد که در موقع لزوم می توان به نوجوانان آموزش داد. کودکان در تصمیم مکعب مسیرهای متفاوتی را طی می کنند تا ساختار سه بعدی را در کاغذ دو بعدی ارائه دهد. نزدیکترین شیوه به نگاه واقع گرا استفاده از خطوط موازی و مایل می باشد.
روابط فضایی
کودکان گاه در نقاشی چند جسم را با هم نشان می دهد که می توان فرض کرد هدفشان درک اطلاعات فضایی بین چند جسم است روابط فضایی واقع گرا به شکل موجود خود در نقاشی کودکان زیر پنج سال مطرح نمی گردد. اجسام و افراد در فضایی روان، در سطح نقاشی این کودکان ارائه می شود. کودکان پنج تا هفت سال با توجه به روایتی که احساس می کنند یا نقل می کنیم ترسیم را انجام می دهند.
برای نمونه اگر کودکان را در محلهایی قرار دهیم که از نظر دیداری تفاوت داشته باشد و دو گاو اسباب بازی را روی میز قرار دهیم و بگوییم گاو سیاه به دنبال گاو سفید می دود، کودکان با وجود تفاوت دید همچنان نقاشی را از دید جانبی ترسیم کرده و گاو سیاه را به دنبال گاو سفید نشان می دهند.
این موضوع برای کودکان بزرگتر متفاوت است آنها غالبا اطلاعاتی از زاویه دیدخود را نیز در نقاشی ارائه می دهند. به این ترتیب مشخص خواهد شداطلاعات مرتبط با شخص ناظر در نقاشی کودکان بزرگتر بیشتر به چشم می خورد. کودکان کوچکتر برای فرار از روابط فضایی پیچیده، دو یا چند جسم آنها را تجزیه کرده و در کنار هم ترسیم می کنند.
اطلاعات محتوایی یا بیانگرایانه
بسیاری اعتقاد دارند احساسات و هیجانات در نقاشی کودکان و بزرگسالان ناخواسته حضور پیدا می کنند، با این دیدگاه تعدادی از اندیشمندان به تفسیر بالینی نقاشی کودکان پرداختند.
در آزمون شیلدر و بندر، از کودکان خواسته می شود یک خانه، درخت و آدم را نقاشی کنند. در اینجا خانه می تواند نقش نماد بدن، شکم، یا خانه کودک باشد. درخت به احتمال زیاد بازتابی از احساسات ژرف تر و ناآگاهانه تر کودک درباره خودش خواهد بود. نقش آدم نگرش آگاهانه کودک درباره خودش و روابط او با جهان خارج را نشان می دهد.
کارن مکوور، آزمون دیگری تحت عنوان نقاشی آدم را مطرح نمود.
شیوه ی آزمون بدین شکل است که، یک کاغذ A4 را به همراه مداد سیاه و پاک کن در اختیار کودک قرار می دهیم و با بیان کودکانه از او می خواهیم یک انسان ترسیم کند. آزمون کننده باید به دقت توالی کشیدن نقاشی و پرسش های مطرح شده از طرف کودک را دنبال نماید.
پس از پایان نقاشی، کاغذ دیگری به کودک داده شده و از او می خواهیم جنس مخالف نقاشی اول را ترسیم کند. برای نمونه نقاشی یک مرد یا یک زن را بکش مکوور اعتقاد داشت، کودک در نقاشی اول تصویر خود را فرافکنی می کند.
نقاشی چیست؟ کد ۰۱۲
در تصویر نقاشی شده حالت های پایدار کودک قابل مشاهده است، اندازه آدم نقاشی شده نشانه ارزشی ست که کودک برای خود قائل است. پیکره بزرگ نمایشی از خشونت و خودبزرگ پنداری ست. پیکره کوچک و خیلی ریز از بی کفایتی، احساس حقارت، خود کوچک بینی، احترام اندک و اضطراب یا افسردگی حکایت می کند. باید یادآور شد که گاه ترسیم پیکره بزرگ، نشان از بی کفایتی در وجود کودک است و او در جبران و دفاع به آن پناه برده است.
تاکید زیاد در نمایش دهان، غالبا تجسمی از خوردن و رعایت دستورهای غذایی خاص، تفسیر می شود. نبود دهان هم همچنین نشانه ی ارضای دهانی و احتمالا انکار هوس پرخوری تلقی می شود.
بازوان دراز و دستهای بزرگ، بیان کننده قدرت و اراده است. حذف بازوان و دستها از درماندگی و بی کفایتی کودک حکایت می کند. دو دست در جیب یا پشت سر، نشانه ی گناه و اضطراب در مهار کردن هوس های ممنوع تفسیر می شود. نقاشی از پیکره، از دید مقابل و چهره از نیم رخ نشانه اجتناب دفاعی و یا نافرمانی و سرکشی می باشد. این حالت می تواند اعتماد به نفس نیز تفسیر شود. به هر حال تفسیر نقاشی باید در مجموع و با در نظر گرفتن ویژگی های بالینی کودک همراه باشد.
بزرگ نشان دادن:
بزرگ نشان دادن بخشی از اندام در نقاشی کودکان شش ساله و کوچکتر، نشانه اهمیت این بخش از پیکره برای کودک می باشد. همچنین بزرگ کشیدن یک بخش از نقاشی نسبت به بخش های دیگر نیز همین مفهوم را دارد.
